۵ ترفند طلایی برای تشخیص چرم طبیعی از مصنوعی (که فروشندگان به شما نمیگویند!)
مقدمه:
آیا تا به حال برایتان پیش آمده که مبلغ زیادی برای یک کیف یا کفش چرمی بپردازید، اما بعد از چند ماه متوجه شوید که پوسته پوسته شده و چرم اصل نبوده است؟ خرید چرم طبیعی یک سرمایهگذاری است، نه فقط یک هزینه. اما در بازاری که پر از محصولات «چرم صنعتی» و «طرح چرم» با ظاهری فریبنده است، چطور میتوانیم کلاه سرمان نرود؟
در این مقاله از وبسایت Savarico، قرار است ۵ راز تشخیص چرم طبیعی را فاش کنیم تا با خیال راحت و مثل یک کارشناس خرید کنید.
اولین و سادهترین راه، بوییدن کالاست. چرم طبیعی (چه چرم گاوی، چه بزی) بوی خاص و زندهای دارد؛ بویی شبیه به بوی بدن حیوان یا خاک که هرگز زننده نیست.
نکته مهم: چرم مصنوعی بوی پلاستیک، مواد شیمیایی یا نفت میدهد. اگر بوی تندی حس کردید که سردردآور بود، به اصالت کالا شک کنید.
چرم طبیعی چون از پوست حیوان ساخته شده، بافتی ارگانیک و غیرتکراری دارد. اگر محصول را زیر نور بگیرید:
چرم طبیعی: نور را به صورت نامنظم بازتاب میدهد. برخی جاها مات و برخی جاها براقتر هستند.
چرم مصنوعی: مثل پلاستیک براق است و انعکاس نور در تمام سطح آن یکسان و بیروح است.
این تست معجزه میکند! انگشت شست خود را محکم روی سطح چرم فشار دهید:
واکنش چرم طبیعی: مثل پوست دست انسان جمع میشود و چین و چروکهای ریزی اطراف انگشتتان شکل میگیرد. وقتی انگشت را بردارید، چرم به حالت اول برمیگردد (البته با کمی تاخیر).
واکنش چرم مصنوعی: زیر فشار انگشت فقط پایین میرود و هیچ چین و چروکی ایجاد نمیشود؛ دقیقاً مثل اینکه روی یک کاسه پلاستیکی فشار میدهید.
چرم طبیعی منافذ تنفسی دارد و "زنده" است. اگر چند قطره آب روی چرم طبیعی (بدون واکس و پولیش سنگین) بریزید، آب به آرامی جذب میشود و آن نقطه کمی تیره میشود.
در مقابل: روی چرم مصنوعی، آب جذب نمیشود و قطرات روی سطح باقی میمانند یا سر میخورند.
اگر به لبههای برش خورده کیف یا کمربند دقت کنید:
چرم طبیعی: لبهها حالت پرزدار و رشتهای دارند (چون از الیاف متراکم ساخته شدهاند).
چرم مصنوعی: لبهها کاملاً صاف، برشخورده و تمیز هستند و اغلب لایههای نخی یا توری در پشت آنها دیده میشود.